کمک کن بغض بشکن دونه دونه -- بریز ای اشک نرم و عاشقونه
محبت کن در این آشفته حالی -- نمونه مکتبم از عشق خالی
من و درد جدایی وای بر من -- از این عشق خدایی وای بر من
داشتم راجع به آدما با احساسشون فکر میکردم فهمیدم ما آدما با عشقمون مثه یه زنجیر می مونیم یه حلقه از زنجیر که حلقه ی بعدیو دوست داره و حلقه ی بعدی حلقه ی بعد از خودشو اما حلقه ی بعدی به قبلی احساسی نداره خیلی جالبه یعنی ما یکی رو دوست داریم اونم یکی دیگرو دوست داره در حالی که یه نفره دیگه هم مارو دوست داره و این زنجیر ادامه داره اما این وسط حلقه هایی به بعضی از این زنجیر آویزونه که بهش میگن قسمت . معمای پیچیده ایه مگه نه؟ منو خیلی گیج کرده اما من همیشه میگم :
< خدایا اونچه به صلاحه همون بشه >
دلم پر از گلایه هاست ٬ چاره چیه دنیا اینه
سایه ی مرگ روی سرم ٬ شب و روزم چه غمگینه
درد و غم و غصه ی من ٬ دیگه تمومی نداره
زندگی سخته آدما ٬ هر روز و هر روز همینه
یه درد عشق لاعلاج ٬ یه زخم کهنه ی عمیق
درده نشسته تو دلم ٬ زخمه نشسته تو سینه
آی آدما آی آدما ٬ دلم میخواد که بمیرم
اگه که مردم یه روزی ٬ مرگمو یارم نبینه
بهش بگید رفته که تو ٬ رنج و غمی برات نشه
غصه ی تو درد اونه ٬ نمی تونست که ببینه
بگید که بعد رفتنت ٬ لحظه شماری کرده بود
میخواست که از دنیا بره ٬ به مرگ عشقش نشینه
وصیت شبنم اینه ٬ گلشو تنها نذارید
گلشو تنها نذارید ٬ وصیت شبنم اینه
تنهای بی محتاج
عشق 
